روانشناسی

كودك نياز دارد تا لحظاتي را با شما بگذراند، بدون آن كه شما از او خواستار انجام كاري باشيد و يا او را نصيحت كرده و گله و شكايت داشته باشيد. "لحظاتي كه فقط براي باهم بودن در نظر گرفته شود". خصوصادر 5سال اول زندگي به اين ارتباط نياز دارد و همين رابطه مستحكم است كه از طغيان‏هاي نابهنجار جواني جلوگيري خواهد نمود.	1.25
خيلي زياد ديده مي‏شود كه والدين از كودك مي‏پرسند:"مگر تو معني كلمه نه را نمي‏فهمي، چرا هر چه مي‏گوييم، گوش نمي‏دهي". در حقيقت كودك معني كلمه نه را مي‏فهمد ولي نظام مهار و كنترل او به اندازه كافي پرورش نيافته تا بتواند از رفتار غير اجتماعي‏اش جلوگيري كند.	1.26
يكي از مسائل سنين پيش دبستاني، پرورش كودك جهت مهار كردن محرك‏هاي دروني و هيجاني اوست. اگر شما وقت بيشتري را در اين جهت صرف كرده و كودك را ياري كنيد تا با تمركز حواس و هوشياري، طغيان‏هاي دروني را مهار و از ضربه زدن به كودكان ديگر خودداري نمايدبا مشكلات كمتري از نظر تربيتي و انظباط رو به رو خواهند بود	1.27
در مورد كودكان پرخاشگر و خشن كه ساير كودكان را كتك مي‏زنند، نبايد با خشونت عكس العمل نشان داده و آنها را كتك زد بلكه به او بگوييد:"نبايد دوستت را كتك بزني، اگر از دست او عصباني هستي، به او بگو از دستش عصباني هستي ولي او را نزن ". در واقع از او بخواهيد احساساتش را بازبان و نه با مشت و لگد بيان نمايد.	1.28
يكي از راههاي آرام نمودن غريزه‏هاي ضد اجتماعي كودك اين است كه " عروسك‏هاي كتك خور" در اختيارش قرار دهيد. اين عروسك‏ها را خودتان مي‏توانيد در اندازه نسبتا بزرگي درست كنيد و آماده سازيد تا كودك بتواند غرايز اجتماع ستيز و احساسات آشفته خود را توسط آنها بيرون بريزد.	1.29
يكي ديگر از راههاي آزاد سازي اين غرايز كه به سادگي قابل اجراست، بازي با عوض كردن نقش‏هاست. به اين ترتيب به كودكتان بگوئيد:"امروز يك بازي جديد مي‏كنيم. تو بابا يا مامان مي‏شوي و من جاي تو را مي‏گيرم و كودك مي‏شوم. هرچه بگويي من گوش كرده و اطاعت مي‏كنم."اين بازي جهت آزاد سازي احساسات آشفته بدون هيچ خطري مي‏باشد.	1.30
روش آخر، در مورد آزاد سازي اين غرايز، فرستادن كودك به مهدكودك از سن 3سالگي است.در آنجا هم محركات جديدي براي يادگيري بهتر در اختيار كودك قرار مي‏گيرد و با كمك يك مربي خوب، موقعيت‏هاي زيادي جهت آزادسازي احساسات آشفته خواهد داشت.	1.31
اگر فرزندانتان متوجه شوند كه شما هميشه عالي و بي‏كم وكاست نيستيد، بلكه به هنگام ارتكاب به اشتباه عذر خواهي مي‏كنيد و در رفتارتان تجديد نظر مي‏نمائيد، در زندگي خود موضع آرام‏تري مي‏گيرند. آنهانيز عذر خواهي كردن و اصلاح اشتباهات خود را مي‏آموزند.	1.32
توقعات خود را از كودك ، تدريجا اضافه كنيد. انتظارات زياده از حد، مشكلات جديدي را از قبيل: بهانه‏گيري در غذا خوردن، ترس از تاريكي و حيوانات، كندي در كارها، ناخن جويدن و ديدن خواب‏هاي ترسناك براي كودك به وجود مي‏آورد.	1.33
يك كودك داراي استعداد غريزي براي دوست داشتن، اطاعت و احترام گذاشتن به شما نيست. اين شما هستيد كه از بدو تولدش و با گذراندن زمان لازم، بايستي محبّت، اطمينان، احترام و دوست داشتن را در او به وجود آوريد.	1.34
به فرزندتان بياموزيد كه "درست "و "غلط"،"خوب "و "بد"،ربطي به احساسات ندارد. احساسات "خوب و بد" وجود ندارد، عمل "خوب و بد " وجود دارد. بعضي از والدين اجازه بيان احساسات منفي را به فرزندان خود نمي‏دهند و با اين كار در مقابل بيان احساسات مثبت آنها نيز سدي مي‏بندند و نتيجه كلّي اين كار، سركوبي احساسات توسط كودكان خواهد شد.	1.35
در سنين پائين‏تر، بايستي كودكان را تشويق نمود تا تمام احساسات، چه خوشايند و چه ناخوشايند را براي والدين بيان نمايند، اما كودك از شش سالگي بايستي متوجّه شود كه ديگران نيز داراي احساسات هستند واو اجازه ندارد با بيان نظرات ناخوشايند خود، احساسات آنها را جريحه‏دار كند.	1.36
ممكن است رفتار نامناسب كودكي ما را عصباني كند. اما اگر بروز اين رفتارهاي نامناسب را نتيجه بي اطّلاعي و ناداني او بدانيم، در آن صورت شيوه سخن گفتن و برخورد ما با كودك در رويارويي با چنين موقعيت‏هايي تغيير خواهد كرد و در كودك نيز احساسهاي خوشايندتري برانگيخته خواهد شد.	1.37
هر سخن جايي و هر نكته مكاني دارد"اين جمله به گوش ما آشناست و منظور آن را درك مي‏كنيم. اما آيا كودكان نيز مانند ما معني و مفهوم آن را مي‏دانند؟ كودكان زمان و مكان مناسب براي رفتاري را نخواهند دانست مگر اينكه به آنها آموزش لازم در اين زمينه داده شود.	1.38
"قوانين مانند تارهاي عنكبوت است كه ممكن است مگس‏هاي كوچك را گير بياندازد، امّا زنبورهاي درشت را آزاد مي‏گذارد." (جوناتان سونيت)	1.39
گاهي كودكان به اين سبب ملامت مي‏شوند كه مقررات مربوط به بزرگسالان را رعايت نمي‏كنند. اما بيشتر وقت‏ها علت اين نافرماني اين است كه كودكان به درستي نمي‏دانند كه بزرگسالان از آنان چه مي‏خواهند. روش ما در آموزش و پرورش نبايد چنان باشد كه اطلاعات را كوركورانه به كودكان ياد بدهد. كودكان بايد بتوانند علّت برقراري مقررات و علت لزوم اطاعت از آنها ياد بگيرند
صفحه اصلی روانشناسی()
كودكان از نظر ميزان رشد و نمو تفاوتهاي زيادي با يكديگر دارند و نمي‏توان حكم كرد كه همه كودكان بايد فلان مهارت را در فلان سن ياد بگيرند. اگر مي‏بينيم كه كودكي در آموختن يك رفتار خاص نمي‏تواند پيشرفت كند، شايد به اين سبب باشد كه هنوز آمادگي يادگيري آن مهارت را پيدا نكرده است	1.41
گاهي بعضي از كودكان از اين شكايت دارند كه بزرگترها حرف آنها را نمي‏فهمند و اغلب هم حقّ با آنهاست. چه بسا ما نتوانيم به حرف كودكان گوش دهيم و به مسائل از ديدگاه آنها توجه كنيم. درك مسائل يك كودك تسليم شدن به خواسته او نيست. حتي گاهي درك بيش از نياز مسائل كودك سبب دردسر و گرفتاري است .	1.42
سعي كنيد اهميت ارتباط با دوستانش را درك كنيد و چنانچه مايل باشد در عوض ماندن در كنار شما، بادوستانش بازي كند،دلگير و ناراحت نشويد و در مواقعي كه نياز داردبا شما تنها باشد تا بتواند مشكلات خود را مطرح كند، به هر طريق ممكن او را پذيرا باشيد و زمان لازم را در اختيارش قرار دهيد.	1.43
"خلاقيّت يعني اينكه به خود اجازه دهيم كه اشتباه كنيم. هنر يعني دانستن اينكه كدام يك از اين اشتباهات را نبايد دور بياندازيم. از اشتباه نهراسيد، اجتناب‏ناپذير است". (ماكسيم گوركي) "اشتباه ،ذهن را تعليم مي‏دهد." (تولستوي)	1.44
ترديدي نيست كه مهم‏ترين نقشي كه والدين مي‏توانند در تربيت كودكان خود ايفا كنند، پرورش توانايي خلاقيت آنهاست. زيرا خلاقيت به نحوي بلا منازع عامل كليه پيشرفت‏هاي بشري است و امكان بروز خلاقيت وقتي مهارت‏ها و انگيزه خلاقيت در كودكي پرورش يابد، بسيار بيشتر است و بسياري از روان شناسان تاكيد دارند كه خلاقيت و سلامت روح و روان همراه و همگام‏اند.	1.45
به كودكانتان آزادي زياد بدهيد، به آنهابه عنوان يك فرد احترام بگذاريد، از نظر عاطفي در حد اعتدال به آنها نزديك شويد و بر روي ارزشهاي اخلاقي و نه قوانين خاص تأكيد نمائيد."قوانيني كه به جاي آگاه كردن كودك او را كنترل نمايد، خلاقيّت را مي‏كشد."منزل را به صورتي در بياوريد كه در آن اقتدار مورد سئوال قرار گيرد و فعاليت و بازي و خنده به مقدار زياد وجود داشته باشد.	1.46
والدين كودكان خلاق توجه زيادي به نيل به دستاوردها دارند. آنها كودكان خود را تشويق مي‏كنند كه منتهاي سعي خود را به عمل آورند و كارهاي جالب انجام دهند. در عين حال اين والدين دستاورد را به طور گسترده تعريف مي‏كنند و بر روي نمره زياد تأكيد نمي‏كنند. والدين كودكان خلاق معتقدند: كه " به دست آوردن نمرات بالا و داشتن ضريب هوشي بالا، كم اهميت‏تر از نيروي تصوّر و صداقت است .	1.47
والدين كودكان خلاق در منزل قوانين زيادي وضع نمي‏كنند(مثلا تعداد ساعات درس خواندن يا زمان رفتن به رختخواب)و اين به آن معني نيست كه والدين كودكان خلاق به آنها اجازه هر كاري را مي‏دهند. آنها به عوض تعيين قوانين خاص به مجموعه روشني از ارزش‏ها درباره كارهاي صحيح و غلط ارائه مي‏دهند و آن ارزش‏ها را با رفتار خود به عنوان الگويي براي كودكان به نمايش در مي‏آورند.	1.48
خلاقيت حوزه افراد "تيز هوش "و"با استعداد"نيست، اگر چه آنها استعداد بالقوه بيشتري دارند كه در راه‏هاي خلاق به كار برند. خلاقيت مي‏تواند و بايد جزئي از زندگي همه افراد باشد. ليكن مهم‏ترين در خلاقيت، انگيزه براي انجام كارهاي خلاق است. استعداد، ويژگيهاي شخصيتي و مهارت به والدين و مربيان نشان مي‏دهد كه كودك چه كاري مي‏تواند انجام دهد و انگيزه نشان مي‏دهد كه چه كاري انجام خواهد شد.	1.49
براي اين‏كه رفتاري در كودك تقويت شود يا دوام يابد، ترتيبي بدهيد كه پس از انجام رفتار مورد نظر و پيشرفت به سوي رفتار نهايي، پاداشي به او داده شود. يعني هر رفتار مطلوب كودك نتيجه خوشايندي برايش به دنبال داشته باشد. پس از آنكه رفتار مورد نظر كامل آموخته شد براي ثبات و دوام آن، او را به صورت گاه گاهي تقويت نماييد	1.50
" تقويت " با " رشوه دادن " متفاوت است. " تقويت كردن " براي افزايش احتمال وقوع يك رفتار به كار مي‏رود، اما تقويت كردن رفتار نادرست و ناشايست را " رشوه دادن " مي‏گويند، همچنين " تقويت " با " تملق " و " چاپلوسي " نيز تفاوت دارد. تملّق عبارت است از عرضه تقويت در برابر خودداري از انجام دادن كاري نه ستايش پس از انجام دادن آن كار.	1.51
يكنواختي و تكراري بودن، به ويژه بچه‏ها را زود خسته و دلسرد مي‏كند. زيرا ذهن كودك، توانايي آينده نگري در نظر گرفتن تأثير دراز مدت محرك‏ها را ندارد. براي همين استفاده از پاداش‏هاي يكنواخت ممكن است با از دست دادن سريع تأثير آن پاداش‏هإے؛ّّے؟ همراه باشد.	1.52
نمونه هايي از تقويت كننده‏هاي گوناگوني كه براي كودكان و نوجوانان به كار مي‏روند عبارتند از: تقويت كننده‏هاي مادّي نظير: انواع شيريني و خوراكي موردعلاقه آنها -پول -جايزه‏هاي گوناگون. تقويت كنندههاي غير مادّي كلامي گفتن:بله، خوب، عالي، معركه است، به تو افتخار مي‏كنم، زنده باد.تقويت كننده‏هاي غير مادي غير كلامي: لبخند زدن، دست زدن روي شانه، لمس كردن و گرفتن چانه، قلقلك دادن، پذيرفتن تقاضا.	1.53
براي متوقّف كردن رفتاري نا مطلوب در كودك، به او اجازه بدهيد يا حتي اصرار كنيد كه آن رفتار را ادامه دهد(به شرطي كه خطرناك يا زيان بخش نباشد) تا از انجام دادن آن رفتار خسته شود و اگر پس از رفع خستگي دوباره آن را از سر گرفت، بهتر است اصرار كنيم تا كودك آن قدر ادامه دهد تا خستگي كامل و بيزاري از آن كار در او پيدا شود	1.54
به خاطر داشته باشيد كه هرگز در حضور كودكان ديگر و همبازي‏هاي كودك، به ادامه رفتار نامطلوب اصرار نورزيد زيرا به احتمال زياد ديگران به عنوان تماشاچي رفتار نامطلوب كودك را مورد تقويت قرار مي‏دهند و سبب ثبات و دوام بيشتر رفتار خواهند شد. حضور نداشتن همبازي‏ها خود موجب مي‏شود كودك زودتر خسته و اشباع شود.	1.55
معمولا وقتي كه كودكان وظايف خود را فراموش مي‏كنند، بزرگسالان به آساني از كوره در مي‏روند يا حتّي تهديدهاي غير عملي مي‏كنند. به كار بردن تهديدهايي مانند:"اگر فلان كار را بكني، مي‏كشمت "و...جز گزافه گويي چيزي نيست زيرا عمل به وعده از نكته‏هاي مهمي است كه كودكان به آن خيلي دقت مي‏نمايند. بهتر است با لحن ملايم و آرام راه را براي برقراري ارتباط و تفهيم و تفاهم بين خود و كودك باز گذاريد.	1.56
تهديد كردن كودك كه او را ترك مي‏كنيد و يا مجازات‏هاي جسماني هرگز راه درست را به فرزندان شما آموزش نمي‏دهد. البته ترديدي وجود ندارد در مواقعي كه به شدت عصباني هستيد اين كاملا طبيعي است اما عمل بر اساس اين احساس مسأله ديگر است. اگر مي‏ترسيد كنترل خود را از دست بدهيد، از كودكي كه خطايي انجام داده فاصله بگيريد تا آرامش خود را به دست آوريد.اقدام در شرايط عصبانيت نتايج مطلوبي به همراه ندارد.	1.57
ما نمي‏گوئيم كه هرگز فرزند خود را تصحيح و اصلاح نكنيد اما مراقب باشيد كه اقدام اصلاحي شما از اعتبار فرزندتان نكاهد. در ضمن به خاطر داشته باشيد كه انتقاد ناشي از كمال‏طلبي شما نباشد. وقتي فرزندان شما اشتباه مي‏كنند به آنهاصفت بد نبنديد. ممكن است لازم باشد اشتباه او را خاطر نشان كنيد، اما اين فرق مي‏كند.	1.58
شما مسئول عزت نفس فرزندان خود هستيد و اين عزت نفس را در تمام مدت عمر خود يدك خواهند كشيد. متوجه حرف‏هايي كه مي‏زنيد باشيد و تا حد امكان مثبت حرف بزنيد. به خاطر داشته باشيد كه احساس عزت نفس بچه‏ها و برداشتي كه از خود دارند اغلب از پيام‏هاي روشن و دقيقي كه از بزرگترهاي مطرح در زندگي خود و از همه مهمتر پدر و مادرشان مي‏گيرند، شكل مي‏گيرد.	1.59
هريك از مراحل رشد كودك به واكنش خاصي از سوي والدين نياز دارد. خوشبختانه وقتي بچه‏هارشد مي‏كنند و بالغ مي‏شوند، پدر و مادر نيز بر تجارب‏اشان افزوده مي‏شود. بچه‏ها مطابق طبيعت خود رفتار مي‏كنند و اگر شمابا آنها همگام شويد، مشكلي پيش رو نخواهيد داشت؛ البته در سبك مراقبت از فرزندان و نيز واكنش فرزندان به اين طرز تربيت‏ها همپوشي‏هايي وجود دارد.
روانشناسی ))
ا والد بيش از اندازه منتقد: والدي با اين مشخصات به هر چيزي با ديده تحليلي و انتقادي نگاه مي‏كند. هميشه اشكالي پيدا مي‏كند، از كودك تعريف و تمجيد نمي‏شود.واكنش كودك:كودك تلاش مي‏كند براي رسيدن به محبت پدر و مادر آنها را راضي كند. كودك خود را موجودي ناشايست و خطاكار مي‏بيند و وقتي بزرگ شود هرگز از كار خود يا ديگران راضي نخواهد شدو هميشه گرسنه تأئيد و مهر والدين است	1.61
والد بيش از حد متوقع: انتظارات غير واقع بينانه دارد و از فرزندانش انتظار دارد در مدرسه و در خانه به موفقيت‏هاي بزرگ برسند و تن به كارهاي متعدد بدهند. واكنش كودك:با آن كه كودك احساس مي‏كند انتظاراتي كه از او دارند، غير منصفانه است، سعي مي‏كند خود را با آن تطبيق دهد و ارزشمند بودنش را ثابت كند. تمام وقت كودك صرف ارضاء خواسته‏هاي والدينش شده و دست از كودكي خود مي‏كشد.	1.62
والد مشروط: با دادن وعده و پاداش مي‏خواهد فرزندانش را مجبور كند كه خود را با او تطبيق دهند."اگر اين كار را بكني من فلان چيز را برايت مي‏خرم"كار انجام مي‏شود ولي والد پاي قولش باقي نمي‏ماند.واكنش كودك: كودك بر اين گمان است كه اگر مطابق خواسته پدر يا مادرش رفتار كند پاداش مي‏گيرد اما اگر از انجام خواسته آنها سرباز زند، احساس گناه مي‏كند. اين كودك وقتي بزرگ مي‏شود به كسي اعتماد نمي‏كند و چيزي براي خود نمي‏خواهد.	1.63
والد غايب يا غير مؤثّر:والد يا غايب است و مدت‏هاي مديدي بيرون از خانه است و يا وقتي در خانه است به دلايل مختلف نمي‏تواند به جمع ساير اعضاء خانواده بپيوندد.واكنش كودك: كودك مسئوليت انجام كارهاي منزل را به عهده مي‏گيرد و در نقش والد ظاهر مي‏شود. وقتي بزرگ مي‏شود در نقش يك مراقب ظاهر مي‏شود و ممكن است نخواهد خود صاحب فرزند شود.	1.64
والد ديكتاتور يا بي تفاوت :به كودك اجازه مي‏دهد كه از خودش مراقبت كند و يا خواسته‏اش را به كودك ديكته مي‏كند و جايي براي گفت و گو باقي نمي‏گذارد.واكنش كودك: احساس ناخواستني بودن مي‏كند. احساس مي‏كند كسي براي او احترامي قائل نيست. اگر به او اهميت مي‏دادند او را در تصميم ‏گيري ‏ها دخالت مي‏دادند. اين كودك وقتي بزرگ شود از ترك شدن مي‏ترسد و به راحتي با ديگران ارتباط برقرار نمي‏كند.	1.65
والد ناجي : به فرزندش اجازه نمي‏دهد كه به سياه و سفيد دست بزند. به او امكان خطا نمي‏دهد. كودك طفل باقي مي‏ماند. واكنش كودك:احساس وابستگي و ناشايستگي مي‏كند. از جدايي ايجاد وحشت مي‏كند. اين شرايط با آن كه پدر و مادر از ترسو بودن كودك شكايت مي‏كنند، ادامه مي‏يابد. اين كودك وقتي بزرگ شود يا ديگران را پس مي‏زند و يا در رابطه خود با ديگران گم مي‏شود.	1.66
توجه داشته باشيد كه اطاعت كردن و فرمانبرداري بچّه‏ها نشانه تربيت خوب نيست. توانايي تشخيص درست از نادرست و انتخاب‏هاي معقولانه نشانه تربيت صحيح است. فرمانبرداري توليد صلح و آرامش مي‏كند و كسي نيست كه از آرامش بدش بيايد. اما چه بهتر كه از انرژي فرزندانتان لذّت ببريد.	1.67
"كسي كه مي‏خواهد اراده‏اش را رشد دهد، بايد فايق آمدن بر موانع را فرا بگيرد".(ايوان. پ. پاولوف ) "ما ابتدا گرد و خاك مي‏كنيم و بعد ادعا مي‏كنيم كه نمي‏توانيم ببينيم."(بركلي)	1.68
براي اينكه بچه‏ها بدانند چگونه همكاري كنند و حرف بزنند، لازم است آن‏ها را در برنامه ريزي‏ها و تصميم‏گيري‏هاي خانوادگي دخالت دهيد و به نظرات آنهاتوجه كنيد. توجه داشته باشيد كه بچه‏ها از همان آغاز، مهارتي در اظهار نظر منطقي و تصميم‏گيري ندارند.ابتدا بايد آنهارا آموزش دهيد.	1.69
ا در يك خانواده سالم، كودك هميشه دوست داشتني است، حتي اگر رفتار غير قابل قبول داشته باشد. در يك خانواده ناسالم، كودك خجالت زده است، خود او بارفتارش اشتباه گرفته مي‏شود. "كودك و رفتارش را جداي از يكديگر در نظر بگيريد".	1.70
"اگر مي‏خواهيد مي‏توانيد غلط فكر كنيد، اما در همه حال، استقلال فكري داشته باشيد".(لينينگ) "ما بايد در تلاش‏هايمان جسور و در ادعاهايمان محتاط باشيم"(نيل ميلر) "براي حكم راندن بر طبيعت، بايد بر (قانونمندي‏هاي) آن گردن نهاد."(فرانسيس بيكن)	1.71
بچه ‏ها حق دارند آن طور كه مايلند فكر كنند،"بچه ‏ها در مراحل مختلف رشد خود، نقطه نظرهايي را مطرح مي‏كنند كه براي شما معنا و مفهومي ندارد، اما مطمئنا اين نقطه نظرات براي خودشان مطرح و ارزشمند است. بايد به حرف‏هايشان گوش دهيد و نظراتشان را محترم بداريد.اگر به نقطه نظر فرزندتان احترام بگذاريد، بهتر مي‏توانيد نقطه نظر خود را به آن‏ها بقبولانيد.	1.72
فرزندان شما حق دارند براي خود احساسات داشته باشند و حق دارند كه احساسات خود را ابراز كنند."تونبايد چنين احساسي داشته باشي"، يك واكنش نامعقول است. به جاي آن اگر بگوئيد"متأسّفم كه تو اين گونه برداشت مي‏كني، امّا من نظر ديگري دارم"،حرف بهتري زده ‏ايد.	1.73
"بچه ‏ها حق مالكيت دارند"،مهم است كه حق مالكيت فرزندتان را به اشياء متعلّق به خودش به رسميت بشناسيد. مهم است كه فرزند شما احساس كند كنترلي بر دنياي خود دارد. توجه داشته باشيد اگر بچه ‏ها بخواهند متعلقات خود را دراختيار ديگران قرار دهند اين كار را به انتخاب و ميل خود انجام مي‏دهند. شرايطي فراهم سازيد كه آنها آزادي نه گفتن را داشته باشند.	1.74
"بچه ‏ها حق دارند كه به خلوت آنها احترام گذاشته شود"، احساس تعلّق و امنيت خاطر كودك به صورت نمادي با خلوت او ارتباط دارد. بچه‏ ها دوست دارند كه زبان و مسايل اسرار آميز داشته باشند اين‏ها بخشي از رشد كردن آنهاست. مشخصا خلوتي كه براي يك كودك 10ساله در نظر مي‏گيريد متفاوت از يك كودك 2ساله است، اما اصل در مورد هر دو يكسان است .	1.75
بسياري از والدين به دلايل مختلف فرزندان كم سالشان را در رختخواب خود مي‏خوابانند، كه اين اشتباه است. البته سال نخست زندگي مي‏تواند يك استثناء باشد. جدا خوابيدن به احساس تفرّد كودك كمك مي‏كند و اين براي رفاه و احساس عاطفي كودك لازم است. توجه داشته باشيد كه آوردن كودك به رختخواب خود نشانه آن است كه نيازهاي خودتان را به نيازهاي او ترجيح مي‏دهيد.	1.76
آموزش دادن فرهنگ و رسم و رسوم خانواد و احترام به سنّت‏هاي قومي به منبع اطلاعاتي كودك مي‏افزايد.بچه‏ها بايد بادين و مذهب خانوادگي خود آشنا شوند. بايد ارزش‏هاي ديني خود را بشناسند. آشنايي كودك با باورهاي ديني خانواده به او احساسي از هويّت مي‏دهد.	1.77
پدر و مادر مي‏توانند علاقه به ادبيات و هنر و موسيقي را به فرزندانشان آموزش دهند. آيا هرگز فرزند خود را به تماشاي موزه‏ها، نمايشگاه‏هاي هنري، كنسرت و... مي‏بريد، اين‏ها فعاليت‏هايي كم هزينه‏اند كه به زندگي فرزند شما غني مي‏بخشد. بسياري از بچه‏ها از ساعت درس موسيقي و... استقبال نمي‏كنند اما وقتي اين بچه‏ها بزرگ مي‏شوند از كاري كه كرده‏اند، لذت مي‏برند.	1.78
آموزش مسائل جنسي به فرزندان براي بسياري از والدين كار دشواري است. براي آموزش مسائل جنسي، بهتر است نام علمي عضو جنسي را به كودك آموخت تا او اسامي تمام اعضاء بدنش را بداند. زماني كه او با عضو تناسلي اش بازي مي‏كند، اصلا توجهي نشان ندهيد، در غير اين صورت توجه او بيشتر جلب عضو تناسلي‏اش خواهد شد.	1.79
براي آموزش مسائل جنسي، بهترين راه جواب دادن به پرسش‏هاي كودك است. شما بايستي به سئوالات فرزندتان در اين باره با صداقت جواب دهيد. كودك اگر متوجه شود كه شما مي‏خواهيد از جواب دادن به اين نوع سئوالات شانه خالي كرده و يا اجازه ندهيد در اين باره از شما سئوال كند، فكر مي‏كند كه اين مسائل ممنوع هستند و مانند هر چيز ممنوع ديگري برايش جذابيت بيشتري پيدا مي‏كند.
روانشناسی ))
كودك در سه سالگي كشف مي‏كند كه پدر و مادر با يكديگر روابط خاصي دارند و رفتارشان با او متفاوت مي‏باشد. دراين سن پسر كوچك مادر را به نوعي ديگر دوست دارد و مي‏خواهد جانشين پدر شده و مادرش فقط متعلق به او باشد و اغلب ديده مي‏شود كه پسرك سه ساله مي‏گويد:"وقتي بزرگ شوم با مامان ازدواج خواهم كرد."حرف‏هاي او را زياد تمسخر نكنيد. زيرا بدين وسيله طبيعت او مي‏خواهد، او را براي مرد شدن آماده سازد. ولي دير يازود پسرك متوجه مي‏شود كه نمي‏تواند جانشين پدر شود و بنابراين تصميم مي‏گيرد كه شبيه او شود و در اين جاست كه فرايند همسان‏سازي با پدر شروع مي‏شود. در مورد دختران هم همين طور است .	1.81
رشد بدني و شناخت آگاهي‏هاي جنسي نزد دختران و پسران متفاوت مي‏باشد. دخترها به دليل رشد سريع‏تري كه در اين سن دارند،نسبت به شناخت مسايل جنسي نيز كشش بيشتري پيدا مي‏كنند ولي خجالت مي‏كشند اين مسايل را از مادر سئوال كنند و ترجيح مي‏دهند پرسش‏هاي خود را در كتاب‏هاي علمي جستجو نمايند.	1.82
فرزندتان مايل است كه ذوق و سليقه خود را در انتخاب لباس، كتاب، موسيقي و دكوراسيون اتاقش بيان كند و عقيده خود را درباره مسائلي كه به او مربوط مي‏شود اظهار نمايد. به او در اين زمينه كمك كنيد تا چشم انداز وسيع‏تري براي نگريستن به زندگي پيداكند.	1.83
كتاب‏هاي مورد علاقه فرزندتان را تهيه كرده و در اختيارش قرار دهيد و چنانچه او به مجله‏اي علاقه خاصي دارد آن را برايش آبونه نمائيد. در همان حال برايش توضيح دهيد كه نحوه مطالعه كتاب هاي داستان و مجلات با كتاب‏هاي درسي متفاوت است . توصيه ديگر اين است كه بازيهاي فكري را در اختيارش قرار داده و يا اجازه دهيد برنامه‏هاي آموزشي تلويزيون و يا راديو را ضبط كرده و به دلخواه مورد استفاده قرار دهد. اين امر باعث مي‏شود تا علاوه بر يادگيري لغات جديد، افكارش به صورت منطقي‏تر پرورش يابد.	1.84
كودك شما بايد تكاليف مدرسه‏اش را همه روزه در زمان مشخص انجام دهد. با او درباره زمان انجام تكاليف مدرسه صحبت كنيد. مهم نيست بچه‏ها چه ساعتي را انتخاب مي‏كنند، امّا هر ساعتي كه براي اين كار در نظر گرفته شود، بايد همه روزه تكرار گردد.	1.85
مكان انجام تكاليف مدرسه بايد ثابت باشد. بنابراين مكاني را براي فرزندتان در نظر بگيريد كه از روشنايي مناسب برخوردار باشد. كودك مي‏تواند در انتخاب اين مكان نظر بدهد. مجبور نيستيد او را از ديگران جداكنيد. مگر آنكه خود او به اين كار راغب باشد. توجه داشته باشيد كه انجام تكاليف مدرسه يك مجازات نيست و نبايد با آن اين گونه برخورد شود.	1.86
شرايطي فراهم سازيد كه بچه‏ ها از آمدن به خانه خوشحال شوند. آيا فرزندان شما از ديدن شما استقبال مي‏كنند؟آيا در حضور شما احساس خوبي دارند؟ آيادوستان آنها مايلند كه به منزل شما بيايند؟ آيا منزل شما همان مكاني است كه خواهان آن هستيد؟ به استرسي كه بچه‏ها طي روز تجربه مي‏كنند، توجه داشته باشيد و آن را دست كم نگيريد.مدرسه روي بچه‏ها براي سازگار شدن، درس خواندن و مورد قبول واقع شدن فشار مي‏آورد.	1.87
توجه داشته باشيد فشار آوردن به كودك براي اينكه در مدرسه در حد كمال مطلوب ظاهر شود، در جهت خدمت به خود شماست و لزوما منافع فرزند شما را تأمين نمي‏كند. دقت كنيد كه ميان اين دو حالت تفاوت قائل شويد.	1.88
چشم و هم چشمي ميان خواهران و برادران طبيعي است و وجود دارد. فرزندان خانواده هميشه در ارتباط با يكديگر روابطي مبتني بر عشق و نفرت دارند. اگر خانواده شما از نوعي است كه افراد با يكديگر صميمي هستند و با هم ملاطفت و همدردي دارند، مطمئن باشيد كه اين ارتباط به فرزندان شما هم منتقل خواهد گرديد.	1.89
ا با روي گشاده با فرزندان خود تبادل نظر كنيد و به حرف‏هايشان گوش فرا دهيد. نوجواني دوران سختي است. بچه‏ها تحت تأثير هورمون‏هاي توليدي بدن خود، ناراحتي‏هايي را تحمل مي‏كنند. مي‏خواهند بالغ شود اما از بسياري جهات هنوز كودك اند. آنها ظاهرا قرص و محكم ظاهر مي‏شوند. اما بسيار آسيب پذيرند. بدون داوري با آنها حرف بزنيد و هميشه باب ارتباط را باز بگذاريد.	1.90
"آنا فرويد" (روان شناس) در پژوهش‏هايي كه درباره كودكان و نوجوانان انجام داده مي‏نويسد:"موقعيّتي در زندگي مشكل‏تر از اين نيست كه انسان، دختر يا پسر جواني داشته باشد كه بخواهند خود را از وابستگي‏هاي خانوادگي دوران كودكي رهانيده و مستقل شوند."	1.91
دوران بلوغ مانند يك جنگ داخلي است. يك قسمت از"من" نوجوان تمايل به آزاد شدن از وابستگي به والدين دارد در حالي كه قسمت ديگر"من"به جهت ماندن در رفاه و امنيت، تمايل به وابسته ماندن دارد. وقتي والدين اين مسأله را درك كنند، جواب بسياري از پريشاني‏هاي آشكار نوجوانان را خواهند يافت.	1.92
يكي از ويژگي‏هاي دوران بلوغ، طغيان نوجوان بر عليه والدين و انتقاد از نقاط ضعف آنها مي‏باشد. در اين زمان والدين از اين كه اقتدار و شخصيت‏اشان مورد حمله قرار مي‏گيرد، بسيار ناراضي و ناخشنود مي‏شوندو فكر مي‏كنند اين حملات بر عليه شخص آنهاست. در حالي كه اين طغيانگري نشان دهنده شدت علاقه و عاطفه‏اي است كه نوجوان نسبت به آنها دارد.	1.93
يكي از مهمترين روش‏ها براي اين كه فرزندان شما در دوران بلوغ به كسي كه شما علاقه داريد تبديل شوند، تبديل شدن به كسي است كه مي‏خواهيد آنها، او بشوند. به عبارت ديگر بايد به طريقي رفتار كنيد كه مايليد فرزندانتان از او تقليد كنند. پس به نكات زير توجه داشته باشيد: -1به غذايي كه مي‏خوريد، توجه داشته باشيد -2به طور مرتب ورزش كنيد -3به جنبه ذهني و معنوي خود توجه كنيد-4خوش خلق و خو باشيد -5به اشخاص مهم در زندگي خود بها بدهيد -6ذهن خود را زنده نگهداريد -7اگر بيرون از منزل كار مي‏كنيد، سعي كنيد كه انجام كارهاي منزل را به حداقل برسانيد -8در انتخاب مراقب و پرستار براي فرزندانتان دقت كافي به عمل آوريد.	1.94
نوجوان در يك مبارزه بنيادي كه همانا شناخت هويت خويش است: -1براي آينده‏اش تصميم گرفته و در راه آماده سازي آن مي‏كوشد -2روابط رضايت بخشي با جنس مخالف به وجود مي‏آورد -3و آخرين مرحله، خارج شدن از قيموميت پدر و مادر و خويشاوندان است .	1.95
در مورد ميزان هوش و استعداد فرزندانتان واقع بين باشيد و فكر نكنيد كه نوجوان شما هوش و استعداد جهت انجام هر كاري را دارد. ما بايد قبول كنيم كه هر يك از ما با ميزان هوش و استعداد متفاوتي متولد مي‏شويم و هر يك به فعاليت يا حرفه‏اي علاقمندي نشان مي‏دهيم .	1.96
بسياري از والدين، جوانانشان را براي زندگي زناشويي و يا پدر و مادر شدن آماده نمي‏كنند. آنها به فرزندانشان مي‏آموزند كه چگونه آموزگار، پزشك، لوله‏كش، برقكارو...باشند ولي به آنها ياد نمي‏دهند كه چگونه فرزندانشان را تربيت كنند.	1.97
شيوه‏ها و اعمال خاصي كه كودك ونوجوان شما را در مقابل اعتياد واكسينه مي‏كندعبارتند از: -1روابط گرم و دوستانه با فرزندتان داشته باشيد كه بهترين تضمين بر عليه مشكل اعتياد است . -2سعي كنيد در سال‏هاي قبل از نوجواني، گفتگوهاي صادقانه با او داشته باشيد و اجازه بيان احساساتش را به او بدهيد. -3با در اختيار قرار دادن اطلاعات كافي و دقيق در مورد عواقب شوم اعتياد در سنين قبل از نوجواني، او را كمك كنيد. از مصرف بيش از اندازه داروها براي كوچكترين ناراحتي در زندگي خود پرهيز كنيد تا نوجوان شما با مصرف اين دارو خود را آماده پذيرش مواد مخدر ننمايد. -5والدين بايستي امكان فعاليتهاي سازنده و ارزشمند را براي نوجوان فراهم آورند.	1.98
سعي نكنيد مانند پليس مخفي، دائما مواظب اعمال و رفتار فرزندتان باشيد. بسياري از والدين از ترس اين كه فرزندانشان به سوي مواد مخدر كشيده شود، هر كاري را انجام مي‏دهند، به مكالمات تلفني او گوش مي‏دهندو دائما در حال جستجو در اتاق اسباب و اثاثيه او هستند در حالي كه نوجوان نياز شديدي دارد تا به او احترام گذاشته و بي اجازه به وسايل شخصي او دست نزنند. اگر نوجوان در حالت بحراني باشد با ديدن اين رفتارها، كشش بيشتري به طرف مواد مخدر پيدا مي‏كند.	1.99
فرزندتان را پي در پي نصيحت نكنيد و برايش كلاس درس اخلاق ترتيب ندهيد. اگر ما مسئله مواد مخدر را به صورت "تابو" در آوريم، جذابيت خاصي براي نوجوان كسب كرده و وي وسوسه مي‏شود آن را بيازمايد.